8 ปีก่อนทำเรื่อง “การตาย” – 8 ปีต่อมาทำเรื่อง “การเกิด”

ย้อนกลับไปเมื่อ 8 ปีก่อน เต๋อ-นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ ทำ “Die Tomorrow” เรื่องราวของความตายที่เริ่มจากการที่เขาตอนอายุ 20 ปลาย ๆ จนถึงช่วงต้น 30 เขาไปงานศพบ่อยครั้งพอ ๆ กับการไปงานแต่ง บางครั้งอาจจะไม่ใช่ญาติของนวพลซะทีเดียว เป็นอาม่าเพื่อนบ้าง หรือไปจนถึงคนที่ไม่สนิทกัน พอเจอบ่อย ๆ จึงรู้สึกว่าความตายมันใกล้ตัวขึ้นทุกที จึงอยากทำหนังเรื่องนี้เพื่อบันทึกไว้ว่าตนเองคิดอะไรเกี่ยวกับเรื่องความตายบ้าง

จนนำมาสู่ 8 ปีต่อมา นวพลทำ “Human Resource” ที่เป็นเรื่องราวของการเกิด นวพลที่อยู่ในวัย 41 ปี ที่เขาบอกว่ามันเป็นโอกาสสุดท้ายที่จะคิดเรื่องของการมีลูก บวกกับการที่เขาเห็นข่าวเรื่องอัตราการเกิดที่ลดลงทั่วโลก  เลยเป็นหลักฐานชั้นดีว่า มีคนอีกจำนวนมากที่ครุ่นคิดถึงเรื่องนี้ (การเกิด และการมีชีวิต)

แก่นเรื่องหลักของหนังเรื่องนี้เกิดจากการที่เขามีคำถามในใจเกี่ยวกับการเป็นพ่อคนแม่คน ประกอบกับความหลงใหลในอาชีพ HR (ฝ่ายทรัพยากรบุคคล) ที่ต้องสัมภาษณ์งานและพบปะผู้คนมากมาย และเห็นถึงความวิตก ความไม่แน่นอน ทัศนคติ และความหวัง

จนนำไปสู่เรื่องราวที่นวพลคิดเป็นภาพยนตร์ ที่เป็นเรื่องราวชีวิตของ HR หญิงคนหนึ่งที่กำลังตั้งครรภ์ และกำลังพยายามแก้ปัญหากับการตัดสินใจบางอย่างที่มีผลต่อชีวิตเธออย่างมากในอีก 2 เดือนข้างหน้า ในขณะที่เธอกำลังสัมภาษณ์ผู้สมัครงานที่เป็นเด็กรุ่นใหม่ บทสนทนาต่าง ๆ เรื่องราวชีวิตของพวกเขาได้เริ่มก่อเกิดเป็นคอนฟลิกในใจเธอ กับการที่ต้องมีลูกในสภาวะที่โลกนี้มันไม่แน่นอน

นวพลบอกไว้ด้วยอีกว่า เขาจะให้คนดูรับรู้น้อยลงในแง่ของเรื่องราว และให้เวลามากขึ้นในการให้คนดูคิดตาม และบางครั้งตัวละครแทบจะไม่แสดงอารมณ์ เพราะคำถามนั้นยากที่จะตอบออกมา..

ใครสนใจรับชมหนังเรื่อง “Human Resource” เช็กรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ : Major Cineplex

ที่มา : The MATTER, Variety

จับผิดหนัง