มีหอแต๋วแตกภาคเดียวที่ไม่ได้ “แหก” แต่ต้อง “แหวก” แทน เพราะปัญหาเรื่องเซนเซอร์ ซึ่งนั่นคือ “หอแต๋วแตก แหวกชิมิ” (ภาค 3) ซึ่งเดิมที พชร์ อานนท์ ตั้งชื่อภาคนี้ว่า “หอแต๋วแตก แหกชิมิ” เพราะให้คล้องกับภาคก่อนหน้านี้ ที่เคยใช้ชื่อว่า “หอแต๋วแตก แหกกระเจิง” (ภาค 2) เลยคงคำว่า “แหก” เอาไว้ ส่วนคำว่า “ชิมิ” เอามาจากเพลงดังของวงบลูเบอร์รี่ อาร์สยาม

สิ่งหนึ่งที่ “ธี่หยด 3” ได้ใส่ดีเทลให้กับตัวละครน้องเล็กอย่าง “ยี่” คือการให้น้องใส่เสื้อกันหนาวสีแดงเลือดหมูที่ละม้ายคล้ายกับที่แย้มเคยใส่ ซึ่งให้เข้ากับเนื้อเรื่องที่เกิดเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2519 ที่ตรงกับหน้าหนาวพอดี และความบังเอิญหรือตั้งใจอย่างไรก็ตาม ทั้งแย้มและยี่เริ่มพบพานเรื่องแปลกจากการไปโรงเรียน ที่ฝั่งแย้มเจอภาพวาดแปลก ๆ ใต้ลิ้นชักของนาถ เหยื่อของผีชุดดำก่อนหน้าเธอ จากนั้นแย้มจึงเริ่มป่วยอย่างไม่ทราบสาเหตุ ซึ่งจะต่างกับยี่เล็กน้อย คือเธอถูกคุกคามภายในโรงเรียน และลักพาตัวเข้าบ่องสะโหนดเบียงเลยนั่นเอง แต่ถ้าถามว่า “เสื้อกันหนาว” ของแย้มและยี่ คือเสื้อตัวเดียวกันไหม ผู้เขียนขอฟันธงเลยว่า “ไม่ใช่” เพราะว่าเสื้อกันหนาวของแย้มนั้น ถ้าสังเกตดี ๆ จะปักลายต้นกุหลาบทางด้านขวาของเสื้อด้วยสีเดียวกัน

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า สิ่งหนึ่งที่สำคัญมาก ๆ ใน “ธี่หยด” ทั้งสามภาค คือ การฉายภาพครอบครัวที่อยู่พร้อมหน้าบนโต๊ะอาหาร ที่แต่ละภาคก็จะมีอารมณ์ที่แตกต่างกันออกไป ซึ่งการอยู่พร้อมหน้าบนโต๊ะอาหารสามารถบ่งบอกความสัมพันธ์ในแต่ละครอบครัวได้เป็นอย่างดี ธี่หยด 1 : เปรียบเหมือนวันธรรมดาวันหนึ่งในครอบครัว ที่คนเป็นแม่เป็นเหมือนตัวแทนคนที่เอาใจใส่ทุกคนในครอบครัว คอยจัดแจงสำรับอาหารให้ และคนเป็นพ่อที่เป็นตัวแทนของค่านิยมคนในบ้าน ที่ต้องการสั่งสอนให้ลูก ๆ ไปในทิศทางใดบ้าง ก่อนที่จะเกิดเหตุร้ายกับคนในครอบครัวที่จากไปลับอย่างไม่มีวันกลับ ธี่หยด 2 : เป็นเหมือนภาพหลังการสูญเสีย สมาชิกบนโต๊ะอาหารหายไปหนึ่งคน สมาชิกที่เหลือในครอบครัวต้องจับมืออยู่ร่วมกัน และเดินหน้าใช้ชีวิตอยู่ต่อไปให้ได้หลังจากการสูญเสียนี้ ท่ามกลางความหวาดระแวงของคนเป็นพ่อที่นั่งเฝ้ายามทุกคืน และยักษ์ที่สั่งสมความแค้นไว้เต็มอก

ชูศักดิ์ เอี่ยมสุข – สายล่อฟ้า หรือที่รู้จักกันในนาม “โหน่ง ชะชะช่า” ที่แสดงบทนำในภาพยนตร์ครั้งแรกจนได้เข้าชิงสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม แต่ทว่าผู้ชนะตกเป็นของ “ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์” จากเรื่อง “ไอ้ฟัก” นั่นเอง จนถึงตอนนี้ นี่ยังคงเป็นการเข้าชิงสุพรรณหงส์ครั้งแรก และครั้งเดียวของโหน่งด้วยเช่นกัน จันทร์เพ็ญ คงประกอบ – บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม หรือที่เราคุ้นชื่อนี้มากกว่าอย่าง “อาภาพร นครสวรรค์” ในบท แม่แจ่มจันทร์ ที่เป็นนักร้องกลางคืนในคาเฟ่ อาศัยอยู่ในชุมชนแออัด และมีฝีปากที่จัดจ้าน ต่อล้อต่อเถียงแบบไม่มีตายไมค์