ทีมนักวิจัยใช้ CRISPR คืนชีพยีนโบราณที่มนุษย์สูญเสียไปเมื่อหลายสิบล้านปีก่อน นำไปสู่แนวทางใหม่ในการรักษาโรคเกาต์ ลดความเสี่ยงของโรคที่เกี่ยวกับการเผาผลาญ และการชะลอวัยในอนาคต ในอดีต มนุษย์และลิงขนาดใหญ่เคยมียีนที่สร้างเอนไซม์ยูริเคส (uricase) มีหน้าที่ย่อยสลายกรดยูริก ของเสียจากกระบวนการเผาผลาญ แต่เมื่อราว 20–29 ล้านปีก่อน ยีนนี้ได้สูญหายไปจากสายวิวัฒนาการของมนุษย์โดยที่ไม่ทราบสาเหตุ แต่นักวิทยาศาสตร์บางส่วนเชื่อว่า การมีกรดยูริกสูงขึ้นอาจเคยเป็นข้อได้เปรียบ ช่วยเปลี่ยนน้ำตาลจากผลไม้ให้เป็นไขมันเพื่อการสะสมพลังงานในยุคที่อาหารขาดแคลน แต่ในปัจจุบันสิ่งนี้กลับกลายเป็นปัญหา เมื่อวิถีชีวิตและอาหารการกินเปลี่ยนไป กรดยูริกสูงไม่ได้ก่อให้เกิดแค่โรคเกาต์ แต่ยังมีความสัมพันธ์กับโรคหัวใจ ความดันโลหิตสูง โรคไตเรื้อรัง และกลุ่มอาการเมตาบอลิก งานวิจัยก่อนหน้านี้ชี้ว่า การลดกรดยูริกสามารถช่วยปรับปรุงผลลัพธ์ของโรคเหล่านี้ได้ ซึ่งยิ่งตอกย้ำศักยภาพของการนำยีนยูริเคสกลับมาใช้งาน ทีมนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยจอร์เจียสเตทอาศัยเทคโนโลยีแก้ไขยีน CRISPR-Cas9