ผมนั่งนึกวิธีเกริ่นถึงหูฟังรุ่นนี้มาสักพักหนึ่งแล้ว ก่อนจะนึกถึงคำว่า ‘ปรุงจืด’ คำที่เพิ่งโผล่มาในช่วงหลัง ๆ นี้เอง และคำนี้ก็เหมาะกับนิยามของ Nothing Headphone (1) Pro ตัวนี้อย่างยิ่ง ไม่มากก็น้อย
เพราะนี่คือหูฟัง ที่มาพร้อมกับสวิตช์ให้เลือกได้ว่าจะ ‘ปรุงจัด’ ด้วยเสียงที่ปรับสูตร ปรับ EQ มาจนอร่อยกลมกล่อมแล้ว หรือจะ ‘ปรุงจืด’ ฟังเสียงแบบราบเรียบ แทบไม่ปรุงแต่งอะไรเลย ให้ได้ยินเสียงแท้ ๆ ของเพลงนั้น ซึ่งทั้งหมดนี้ อยู่ในหูฟังตัวเดียว
Nothing ก็วาง Headphone (1) Pro นี้ ไว้เป็นเรือธงด้านเสียงครับ แถมนี่ยังเป็นบทแรกของ ‘Pro Series’ ในฝั่งหูฟังครอบ ที่คราวนี้ไม่ได้จับมือ KEF แบบรุ่นก่อน แต่จูนเสียงเอง แล้วไปร่วมมือกับ Metropolis Studios สตูดิโอดังแห่งลอนดอน ทำ Flat EQ กับโหมดเสียงระดับสตูดิโอมาให้ แถมยังจะเปิดตัวมาแพงกว่า Headphone (1) ตอนเปิดตัวที่ 8,999 บาทซะอีก ที่สำคัญ นี่มันเป็นเรตราคาที่เข้าไปบุกตลาดหูฟังครอบไฮเอนด์ที่ผู้เล่นใหญ่อยู่กันเพียบเลย !
และนี่คือรีวิวของ Nothing Headphone (1) Pro หูฟังที่ทั้งปรุงจัด และปรุงจืดไปพร้อมกัน !
ในกล่อง Nothing Headphone (1) Pro ให้ของมาครบตามมาตรฐานหูฟังเรือธงเลย โดยในกล่อง มีตัวหูฟัง, เคสพกพา, สาย AUX 3.5 มม., สาย USB-C, คู่มือ และตัวต่อสายคล้องอีก 2 ชิ้น แต่พระเอกที่ต้องพูดถึงก่อนเลยคือ ‘เคส’ เพราะบอกตรง ๆ ว่าผมไม่ชอบเคสของหูฟังรุ่นนี้เอาซะเลย !


คือถ้าย้อนดูหูฟังครอบของ Nothing ทั้ง 3 รุ่น จะเห็นเลยว่าแต่ละรุ่น ให้เคสไม่เหมือนกันเลยสักรุ่น


ผมเข้าใจแจ่มแจ้งเลยว่า Nothing ตั้งใจทำเปลือกนอกเป็นพลาสติกเรียบ ๆ พร้อมห่วงแบบบิวต์อิน เพื่อให้เราเอาไปติดสติกเกอร์ ห้อยพวงกุญแจ หรือใส่สายคล้องคาดตัวได้ตามสไตล์ แต่ด้วยน้ำหนักขนาดนี้ บวกกับพฤติกรรมคนส่วนใหญ่ที่น่าจะชอบเก็บหูฟังไว้ในกระเป๋าอีกชั้นมากกว่า มันก็หนักเกินไปจริง ๆ ! คิดดูว่าพกหูฟังและเคส หนักหลัก 700 กรัม แอบเหนื่อยนะ

ด้านในเคส ก็ล็อกตำแหน่งหูฟังได้เป๊ะดีนะ แบบ ตรงตามบล็อกของมันเลย แต่ตรงครอบหูด้านบน กลับปล่อยโล่งเลย ซึ่งตรงนั้นแหละคือ Weak Point ของเคสนี้ แถม ตอนที่เราไม่ใช้ เอาหูฟังมาเก็บใส่เคสแล้ว ยังเสียบชาร์จไม่ได้อีก ขนาดเคสของ AirPods Max ที่คนบ่นกันทั้งโลก ยังเสียบชาร์จได้เลยนะ


ส่วนนี้คือส่วนที่ผมชอบมากก ๆ เพราะแค่หยิบขึ้นมาจับ ก็รู้เลยทันทีว่า Nothing Headphone (1) Pro นั้น พรีเมียมกว่า Headphone (1) ชัดเจน เพราะวัสดุอัปเกรดมาเกือบทั้งตัว ประกอบด้วย ก้านไทเทเนียม ซึ่งเบาลง 45% เมื่อเทียบกับ Headphone (1), เฟรมอะลูมิเนียม ที่จับแล้วเนียนมือดี, กระจก Panda Glass ระดับ 9H ปิดหน้าต่างที่โชว์ไดรเวอร์ด้านใน และ Nothing ก็ได้ให้มาตรฐานกันฝุ่นกันน้ำระดับ IP52 เจอฝนปรอย ๆ กับเหงื่อได้สบาย ๆ



ทีนี้ หน้าต่างกระจกที่เผยให้เห็นไดรเวอร์ทั้ง 3 ตัวนี่ ดูพรีเมียมจริง ๆ แต่ไม่ดูเยอะจนเกินไป เก็บ Signature ความโปร่งใสของ Nothing ไว้ได้สวยทีเดียว ทาง Nothing บอกว่าลวดลายด้านใน ‘แฝงคำใบ้ถึงสถานที่แห่งหนึ่ง’ ไว้ แต่ผมมองยังไงก็นึกถึงเครื่องเล่นแผ่นเสียงของดีเจมากกว่า มีทั้งแผ่น เข็มเล่น และปุ่มปรับครบเซตเลยทีเดียว


ผมได้ Nothing Headphone (1) Pro สีดำมารีวิว และขอยืนยันเลยว่านี่เป็นครั้งแรกที่ Nothing ทำสีดำออกมาดูดี ดูสวยกว่าสีขาว ทั้ง ๆ ที่ผมค่อนข้างจะอวยสีขาวของ Nothing มาตลอด เพราะปกติลวดลายด้านใน มักจะจมหายไปกับสีดำ แต่คราวนี้ กลับโดดเด่นชัดเจนขึ้นมา ส่วนสีดำเองก็ไม่ได้ดำสนิท แต่เป็นโทนที่อยู่ระหว่างดำกับเงิน ดูสุขุมดีเลยทีเดียว แถมสีขาวนั้น โมดูลข้างในกลับมาเป็นโทนดำ ๆ เลยแอบรู้สึกแปลกกว่าสีดำล้วน ๆ แน่นอน






นอกจากนั้น งานประกอบของตัวหูฟังก็ดูแน่นหนามาก น้ำหนักตอนใส่ก็ถ่วงมาดี เวลาใส่ก็ไม่ได้รู้สึกว่ามันหนักหรือเบาจนเกินไป แต่จุดเดียวที่กวนใจ คือกระจกครอบหู ที่ยังติดลายนิ้วมือง่ายอยู่ เหมือนใน Headphone (1) เป๊ะ ใครซื้อมาก็พกผ้าเช็ดไว้สักผืนก็ดีนะ

Nothing Headphone (1) Pro มีน้ำหนักอยู่ที่ 327 กรัมครับ น้ำหนักนี่ถือว่าพอ ๆ กับ Headphone (1) ที่หนัก 329 กรัมเลย แต่ถ้าเทียบกับ Sony WH-1000XM6 ที่หนักราว 254 กรัม ก็ต้องยอมรับว่าหนักกว่ากันพอสมควร ใส่แล้วก็ยังรู้สึกได้นะ
ซึ่งสิ่งที่ Nothing ปรับมา เพื่อช่วยเรื่องความสบายตอนใส่ก็คือ แผ่นบุก้านคาดหนาขึ้น 12% และก้านคาดกว้างขึ้น 10% โฟมบุรองหูนุ่มขึ้น 50% ผิวสองชั้น หนัง PU ด้านนอก ผ้าไนลอนด้านใน แล้วก็ครอบหูแบบหมุน ปรับได้ 20° และก้านคาดปรับได้ตั้งแต่ 132 ถึง 169 มม. เมื่อเทียบกับ Headphone (1) ด้วย แต่เอาจริง ๆ ในการใช้งานจริงก็ไม่ได้ต่างกันเยอะขนาดนั้นนะ ตอนที่ใส่ Nothing Headphone (1) มา ก็รู้สึกว่าตัวหูฟังก็ใส่สบายอยู่พอสมควรแล้ว แต่ Headphone (1) Pro เขาก็พยายามลีนเพื่อให้เหมาะกับหัวทุกคนมากขึ้น


ซึ่งจากที่ผมเคยลองใส่ Headphone (1) Pro ทั้งวันแล้ว บอกเลยว่ายังไหว ยังใส่สบายอยู่ แต่ไม่ถึงขั้นหูฟังเกมมิ่งบุผ้า ที่ใส่แล้วไม่ร้อน ไม่รำคาญเลย เพราะได้น้ำหนักที่มากกว่าไปนิ้ดนึง ถ้าเข้าใจตรงนี้แล้ว ที่เหลือก็ชิลเลยล่ะ

นอกจากนั้น สำหรับชาวใส่แว่นแบบผม ก็สบายใจได้ เพราะตัวหูฟังใส่ทับก้านแว่นแล้วไม่มีปัญหาเลย ส่วนอากาศร้อนแบบกรุงเทพฯ ก็อาจจะมีอาการหูอับนิด ๆ เพราะบุรองเป็นหนัง ตอนเอาไปใส่ออกกำลังกาย ก็เหงื่อออกมากกว่าปกตินิดหน่อย ซึ่งก็เป็นธรรมชาติของหูฟังครอบบุหนังแทบทุกตัวแบบนี้

แต่ที่ผมชอบเป็นการส่วนตัวคือ Headphone (1) Pro อันนี้ ใส่แล้วเอกลักษณ์แบบ ‘มองไกล ๆ ก็รู้ว่านี่ Nothing’ ยังอยู่ครบ ไม่เหมือนใครแน่นอน
ซึ่ง Nothing Headphone (1) Pro นี้ ยังมาพร้อมปุ่มชุดเดิม ซึ่งปุ่มชุดนี้ เป็นของคลาสสิกของชาว Nothing Headphone ไปแล้วก็ว่าได้ เพราะทั้ง Headphone (a), (1) และ (1) Pro ใช้ปุ่มควบคุมแนวนี้แทบเหมือนกันหมดเลย ประกอบไปด้วย



ใครเคยใช้รุ่นก่อน ๆ มา เรื่องปรับตัวนี่ชิลมาก ถนัดได้ไม่ยากนัก ส่วนใครเพิ่งเคยจับ Nothing ครั้งแรก ก็ไม่ต้องกลัว เพราะปุ่มแต่ละตัว มีรูปทรงที่ต่างกันหมด แค่เอามือคลำ ก็รู้แล้วว่ากำลังจับปุ่มไหน อันนี้คือข้อดีสุด ๆ เมื่อเทียบกับหูฟังที่ใช้ระบบแตะเป็นหลักนะ

ส่วนสวิตช์ Flat EQ ผมชอบมาก ที่ทำเป็นสวิตช์จริง ๆ คือ Nothing บอกว่าตั้งใจซ่อนไว้ให้ ‘ไม่ใช่สำหรับทุกคน แต่สำหรับคนที่ตามหามัน’ ซึ่งใช้จริง ๆ มันก็ไม่ได้ลับจนหาไม่เจอนะ และไม่ได้ง่ายจนเผลอปัดโดนด้วย ตำแหน่งอยู่คล้าย ๆ กับปุ่มสลับบลูทูท แค่อยู่คนละฝั่งกัน เพราะงั้นทุกครั้งที่ดันสวิตช์ เราจะรู้ตัวเสมอว่า “เอ้อ เนี่ย เรากำลังเปลี่ยนรสชาติเพลงแล้วนะ” และฟีลนี้แหละ ที่ปุ่มบนหน้าจอให้ไม่ได้

ก่อนจะไปเรื่องปรุงจัดปรุงจืด ต้องเล่าถึง ‘วัตถุดิบ’ ก่อน เพราะ Nothing Headphone (1) Pro ตัวนี้ ใช้ไดรเวอร์ถึง 3 ตัวต่อข้าง แต่ละตัวดูแลคนละย่านความถี่ รวมกันครอบคลุมตั้งแต่ 20 Hz – 40 kHz เลยทีเดียว แล้วเวลาเราเล่นเพลง ทั้ง 3 ไดร์เวอร์นี้ก็จะทำงานไปพร้อม ๆ กัน โดยแบ่งการทำงานออกมาได้ตามนี้เลย :
| ไดรเวอร์ | ขนาด | ย่านที่ดูแล | จุดเด่น |
|---|---|---|---|
| Bass Dynamic Driver | 40 มม. | 20 Hz – 10 kHz | เป็นไดร์เวอร์แม่เหล็กคู่ ซึ่งให้แรงขับมากกว่า Headphone (1) 15% |
| Precision Dynamic Driver | 13 × 8 มม. | 5 – 15 kHz | ไดอะแฟรม PEN เติมรายละเอียดเสียงร้อง และเครื่องดนตรี |
| Treble xMEMS Driver | 3.2 × 6.0 × 1.15 มม. | 10 – 40 kHz | ไดอะแฟรมซิลิคอนแบบ Solid-State ที่แข็งกว่าพลาสติก 95 เท่า |
Nothing เคลมว่านี่เป็นหูฟังครอบหูรุ่นแรกของโลก ที่ใช้ไดรเวอร์ xMEMS และคราวนี้จูนเสียงเองทั้งหมด ไม่ได้พึ่ง KEF เหมือน Headphone (1) แล้วด้วย


ซึ่งด้วยวัตถุดิบที่อัดมาแน่นขนาดนี้ พอเปิดฟังเสียง Default จะรู้เลยว่าเสียงตั้งต้นก็ ‘ปรุงอร่อย’ มาแล้ว เนื้อเสียงเข้มข้น ดุดันนิด ๆ ให้เสียงย่านเบส ที่พรีเมี่ยม แต่ก็ไม่เข้มข้นเกิน ลูกสวย ไม่บวม ย่านกลางก็เสียงชัด ฟังแล้วเสียงร้องลอยออกมาดี และแยกเครื่องดนตรีออกมาค่อนข้างชัดเจน ส่วนย่านแหลม ก็มีแทรกเข้ามาชัดเจนมาก
ซึ่งจุดเด่นที่ฟังแล้วได้ยินชัดกว่าเพื่อนหน่อย คือการแยกเลเยอร์ เครื่องดนตรีที่อยู่ขั้นรองลงมาในเพลง ก็ยังได้ยินชัด และละเอียดขึ้น นี่เลยเป็นหูฟังที่ ‘วัตถุดิบพร้อม’ มาก จะเอาไปปรุงต่อทางไหนก็สามารถทำได้เลย
แต่ว่าที่ลองใช้มาแล้วได้ประสบการณ์แปลก ๆ หน่อย คือตอนแกะกล่องมาฟังใหม่ ๆ เสียงจะแอบอู้อี้ ไม่เคลียร์ในบางย่าน พอปล่อยให้เบิร์นไปสักพักก็เริ่มใสขึ้น เรื่องเบิร์นหูฟังนี่คนยังเถียงกันอยู่ และอาจเป็นหูเราเองที่ชินขึ้นก็ได้ แต่ความรู้สึกที่ได้มา คือเสียง ‘เข้าที่’ ขึ้นจริง ๆ ใครได้มาใหม่ก็อย่าเพิ่งตัดสินจากวันแรกนะ
ถ้าใครรู้จักผมดี ผมจะเป็นสาย Electronic Music เป็นหลัก เลยชอบฟังเบสเยอะหน่อย (แต่ก็มีเพลงร้องกับเพลงคลาสสิกแทรกบ้างนะ) เวลาฟังเพลงที่อยากให้มีเบส เสียงเบสเลยควรจะต้องชัด ๆ หน่อย ข่าวดีคือในแอปฯ Nothing X มีวิธีเติมเบสให้เลือกถึง 3 ระดับเลยทีเดียว มีให้เลือกทั้งแบบง่าย แบบยาก และแบบที่มีคนจัดสรรไว้ให้แล้ว ซึ่งมีให้เลือกตามนี้เลย
1. Simple EQ : ง่าย แต่ไม่ค่อยดี
โหมด Simple EQ นี้ จะมีพรีเซต Balanced, More bass, More treble, More vocals และ More detail ที่เพิ่งเพิ่มมาใหม่ ถ้าอยากได้เบสก็กด More bass จบ ง่ายสุด แต่การเลือกแบบง่าย ๆ Default แบบนี้ มันดันเบสจนย่านอื่นแอบหายไปหน่อยเลย เสียดายวัตถุดิบดี ๆ ที่มีอยู่ และ เวลาเริ่มใช้งาน โดยไม่ต่อแอปฯเลย จะเริ่มทีพรีเซต Balanced ก่อนเสมอนะ

2. Advanced EQ : ลึกสุด สำหรับสายโปรจริง ๆ
ส่วนโหมด Advanced EQ อันนี้ ก็จะให้เรานั่งพล็อตกราฟตามย่านความถี่เองได้เลย และใน Nothing Headphone (1) Pro นี้ ในแอปฯ Nothing X จะแยกกราฟปรับแต่งย่านความถี่มาให้เลือก 2 ชุดด้วยกัน ประกอบด้วย

จุดแข็งที่ผมชอบคือเราสามารถ Export ค่าที่ปรับไว้ ไปแชร์ให้คนอื่นฟังเหมือนเราได้ และก็ไปค้นหาโปรไฟล์เสียงที่ชาว Nothing Community ทำไว้ใน EQ Library มาลองได้ด้วยนะ
3. EQ จาก Metropolis Studios : ให้มือโปรปรุงให้
อันนี้คือตัวที่ผมชอบที่สุดเลย เพราะทีม Metropolis Studios เขาจัดการเรื่องยาก ๆ แบบการปรับการตั้งค่าใด ๆ ใน Advanced EQ ไว้ให้หมดแล้ว มีโปรไฟล์ตามแนวเพลงให้ 5 แบบ คือ Neo-Jazz, British Rock, UK Rap + Grime, Electronica และ UK Bass

ตัวที่ผมใช้เป็นหลักทุกวันนี้คือ UK Bass ที่สามารถทำให้ตัวไดร์เวอร์ขับเบสออกมาได้สวย ดนตรียังชัด ไม่แห้ง แถมเก็บรายละเอียดแต่ละย่านได้ชัดขึ้นด้วย เพราะเขาเร่งถูกย่าน ปรับตรงจุดที่ควรปรับ และถ้าอยากได้ต่างจากนี้ ก็เอาโปรไฟล์ของเขาไปแก้ต่อเองได้ด้วย สำหรับคนที่ไม่อยากนั่งพล็อตกราฟเอง นี่คือทางที่ดีที่สุด แบบจิ้มเลือกที่ชอบปุ๊ป แล้วปล่อยไว้ได้เลยล่ะ

นอกจากนี้ยังมี Personal Sound ที่ให้แอปฯ ทดสอบการได้ยินของเรา แล้วสร้างโปรไฟล์เสียงเฉพาะตัวให้อีกทางหนึ่ง ซึ่งจริง ๆ จะช่วยได้มาก สำหรับคนที่อาจจะไม่รู้ตัวว่าเรามีหูข้างที่ได้ยินไม่ชัดเท่าหูข้างหลัก โหมดนี้จะช่วยได้เยอะเลยล่ะ

ตอนที่ดันสวิตช์ Flat EQ ครั้งแรก ผมนึกถึงฉากใน Doctor Strange ที่ Ancient One ผลักสเตรนจ์พุ่งทะลุมัลติเวิร์สครั้งแรก แล้วกระชากกลับมาสู่โลกความจริงในวูบเดียว ฟีลนั้นเลยจริง ๆ เสียงที่เคยปรุงมาอร่อย ๆ ถูกดึงกลับมาเป็นเสียงที่ดูจะ ‘บริสุทธิ์’ ที่สุด เท่าที่หูฟังตัวนี้จะทำได้ในการสับสวิชทีเดียวเลยทีเดียว

ซึ่งเจ้า Flat EQ เขาพัฒนาโดย Metropolis Studios เป็นโปรไฟล์เสียงแบบเป็นกลาง ที่ตัดการเติมแต่งและการประมวลผลออกให้มากที่สุด เสียงแบบนี้คนทำเพลงเขาชอบใช้กัน เพราะเป็นค่ามาตรฐานที่ใช้ตรวจงานก่อนปล่อยเพลง เหมือนเชฟที่ชิมวัตถุดิบดิบ ๆ ก่อนจะเริ่มปรุงนั่นแหละ
เมื่อเปิด Flat EQ จะมีบางฟีเจอร์ถูกปิดไปด้วย เลยขอทำออกมาเป็นตารางให้ดูง่าย ๆ ตามนี้ :
| ฟีเจอร์ | ระหว่างเปิด Flat EQ |
|---|---|
| ANC | ใช้ได้ |
| Personal Sound | ใช้ได้ |
| ตรวจจับการสวมใส่ | ใช้ได้ |
| EQ ทุกแบบ | ใช้ไม่ได้ |
| Transparency | ใช้ไม่ได้ |
| Spatial Audio | ใช้ไม่ได้ |
สำหรับผม ข้อจำกัดนี้ไม่ค่อยกระทบเท่าไหร่ เพราะสิ่งที่สำคัญที่สุดอย่าง ANC ยังใช้ได้ทุกโหมด จะเสียดายก็แค่ Transparency ที่แอบสำคัญอยู่บ้างเท่านั้น แต่คงต้องสับสวิชกลับไปที่โหม ด EQ ปกติแทนถึงจะใช้ได้
สิ่งที่สนุกคือ ถ้าสลับไปมาในเพลงเดียวกัน หรือฟังโหมดหนึ่งนาน ๆ แล้วสลับ จะรู้สึกทันทีว่า “เอ๊ะ เพลงนี้เสียงไม่ดีเหมือนเมื่อกี้” แต่พอปล่อยไว้สักพัก หูก็เริ่มชินและชอบฝั่งนั้นขึ้นมา พอสลับกลับไปอีกฝั่งก็จะแปลก ๆ อีกรอบ ก่อนจะกลับมาชอบได้เหมือนเดิม เหมือนหูมันคอยหลอกเราตลอดเวลา เพราะงั้น อย่าหาสลับสวิชไปมาระหว่างเพลงเดียวกันจะดีกว่านะ
ยิ่งผมใช้ UK Bass เป็นหลัก เวลาดันสวิตช์ไป Flat ความต่างมันก็ยิ่งซัดแรงขึ้นไปอีก
ทีนี้ เพลงแบบไหนเหมาะกับ ‘ปรุงจืด’ มากกว่า :
ฟีเจอร์ Dynamic Spatial Audio ก็มีให้เลือกถึง 5 โหมด คือ Standard, Studio B, Live House, Club และ Concert Hall พร้อม Head tracking ทำงานได้ดีตามที่บอก แต่บอกตรง ๆ ว่าผมไม่ใช่คนชอบใช้ Spatial Audio อยู่แล้ว และลึก ๆ ก็ยังไม่ได้ดีกว่าเจ้าบ้านใหญ่แห่ง Spatial Audio อย่าง Apple เท่าไหร่นักด้วย เพราะงั้นเลยจะปิดโหมดนี้ไว้ตลอดเลย

นอกจากนั้น Nothing Heafphone (1) Pro ยังได้รับการรับรอง Hi-Res Audio ทั้งแบบไร้สายและมีสายเลย
ผมลองต่อสายตรงแล้ว เสียงดีนะ แต่จุดที่เสียดายคือปรับ EQ ไม่ได้เลย ต้องฟังแบบ Flat ไม่ก็ Default เท่านั้น สูตรปรุงลึก ๆ ที่เราตั้งไว้ในแอปฯ เอามาใช้ไม่ได้ สุดท้ายผมเลยกลับมาใช้ Bluetooth เป็นหลัก เพราะขยับไปไหนก็ได้ และสลับใช้ได้ทั้งมือถือกับคอม



ที่ประทับใจมากคือตอนขึ้นเครื่องบิน ผมได้ลองต่อ Bluetooth กับจอ Infotainment ที่อยู่บนเครื่อง แล้วดูหนังจนจบแบบสบาย ๆ ขนาดไม่ได้เปิด ANC ยังฟังสบายมาก ดีกว่าหูฟังที่สายการบินแจกเป็นร้อยเท่าเลย
นี่คืออีกส่วนที่ผมชอบมาก เพราะระบบตัดเสียงรบกวนของ (1) Pro ใช้ไมโครโฟนทั้งหมด 10 ตัว แบ่งเป็นไมค์ด้านนอก (Feed-forward) 3 ตัว และด้านใน (Feedback) 2 ตัวต่อข้าง เพิ่มจาก 6 ตัวใน Headphone (1) ซึ่งมีลูกเล่นใด ๆ ตามมาด้วย เช่น เป็น Real-time Adaptive ANC ปรับระดับต่ำ/กลาง/สูงให้เองตามสภาพแวดล้อมได้, Nothing เคลมว่าตัดเสียงได้สูงสุด 46 dB และเฉลี่ยดีกว่า Headphone (1) ราว 5 dB, ไมค์ถูกย้ายเข้าไปด้านใน เพื่อไม่ให้ลมปะทะตรง ๆ และได้บุรองหูใหม่มีผนังกั้นซิลิโคน 8 มม. ช่วยให้ซีลแน่นขึ้น

ทีนี้มาดูผลจริง ผมใช้มันแทบทุกที่ ทั้ง MRT, BTS, เดินข้างถนน ไปจนถึงบนเครื่องบิน เสียงหึ่งบนรถไฟฟ้าหายสนิท บนเครื่องบินก็ฟังสบาย ส่วนเสียงลมตอนเดินข้างนอกก็แทบไม่รู้สึกเลย ซึ่งระบบตัดเสียงรบกวนนี้ ตัดดีจนตอนเดินข้างถนน ผมกลัวว่าจะไม่ได้ยินเสียงรถบีบแตรเลยทีเดียว ใครจะใส่เดินถนนก็สลับไป Transparency หรือเบาเสียงลงหน่อยจะปลอดภัยกว่า อีกเรื่องคือหลังสวมใส่ ระบบจะใช้เวลาราว 15 วินาที เพื่อจูนตัวเองให้เข้ากับหัวเรา ไม่ต้องตกใจถ้าเพิ่งใส่แล้วยังไม่เงียบสนิทนะ
ทีนี้ โหมดรับเสียงภายนอก หรือ Transparency Mode นั้น ก็สามารถใช้ฟังเป็นธรรมชาติพอสมควร คุยกับคนอื่นได้โดยไม่ต้องถอดหูฟัง แต่ยังมีความอู้อี้ปนอยู่นิด ๆ ยังไม่ถึงขั้นใสเคลียร์เหมือนไม่ได้ใส่หูฟังเลย
ฝั่งไมค์สนทนาของ Nothing Headphone (1) Pro นั้น ใช้ระบบ ENC ไมโครโฟน 4 ตัว บวก Beamforming ที่เสริมด้วย DNN ซึ่งพอใช้จริง ปลายสายบอกว่าเสียงผมเหมือนอยู่ไกลไปหน่อย พอสลับไปใช้หูฟังที่ไมค์อยู่ใกล้ปากกว่า เสียงก็ชัดขึ้นทันที
ที่น่าสนใจคือ AirPods Pro 2 ที่ไมค์ก็อยู่ไกลปากเหมือนกัน กลับไม่เจอปัญหานี้ และคุยโทรศัพท์ได้ชัดกว่ามาก สรุปคือไมค์ของ Headphone (1) Pro ใช้คุยได้ แต่ถ้าใครต้องประชุมออนไลน์หรือโทรคุยงานเยอะ ๆ อาจต้องมีหูฟังอีกตัวไว้สำรอง
Nothing Headphone (1) Pro ใช้ Bluetooth 6.1 รองรับ Codec SBC, AAC และ LDAC พร้อม Google Fast Pair กับ Microsoft Swift Pair ส่วนการใช้งานจริงในหลายสถานการ ก็พบว่า ถ้าต่อ 2 เครื่องพร้อมกัน ก็สลับกันได้โอเค แต่มีบางครั้ง ที่หูฟังไปต่อผิดเครื่อง เช่น ตั้งใจจะฟังจากมือถือ แต่มันไปต่อ Mac ก่อน ต้องมากดสลับเอง, ความหน่วง เปิด Low-latency mode แล้ว Nothing เคลมว่าต่ำกว่า 120 ms ดูวิดีโอไม่เจอดีเลย์เลย แต่เล่นเกมยังดีเลย์นิด ๆ ถ้าเป็นเกมจับจังหวะควรต่อสายตรงไปเลยจะดีกว่า, Auracast เป็นได้ทั้งตัวส่งและตัวรับ Nothing บอกว่ากระจายเสียงไปหูฟังที่รองรับได้สูงสุด 10 เครื่อง (อันนี้ผมยังไม่ได้ลอง)


ส่วนแอปฯ Nothing X นี่ต้องชม ว่าเป็นหนึ่งในแอปฯ ควบคุมหูฟังที่ใช้ง่ายสุด ๆ และเป็นแอปฯ ที่มีประโยชน์กับชาว Nothing มาก ดีตรงที่ประสบการณ์แบบนี้ มีให้ใช้ตั้งแต่ CMF Buds Neo ราคา 1,099 บาท ยัน Nothing Headphone (1) Pro ตัวนี้ หน้าตาคุ้นเคยเหมือนเดิม แต่ปรับได้ลึกกว่าเดิม ส่วนฟีเจอร์เรียก ChatGPT ด้วยเสียง กับ Essential News ที่สรุปข่าวให้ฟัง จะใช้ได้เมื่อต่อกับมือถือ Nothing บอกตรง ๆ ว่าฟีเจอร์แนวนี้ผมไม่ค่อยได้ใช้มาตั้งแต่สมัย Headphone (a) แล้ว เลยขอแค่บอกไว้ว่ามีให้ใช้เท่านั้น

อันนี้ขอเสริมเล็กน้อย คือทาง Nothing นั้นไม่ได้ทำแอปฯ Nothing X บน Mac ออกมาเอง แต่คอมมิวนิตี้ของ Nothing นั้นขยัน และเข้าถึงกว่าบ้านอื่นจริง ๆ ถึงขั้นทำแอปฯ เปิดไว้บน GitHub ชื่อ nothing-x-macos เป็นแอปฯ บน Menu bar ที่ทำให้เราปรับ ANC, EQ และปุ่มควบคุมของหูฟัง Nothing และ CMF ได้หลายรุ่นเลยทีเดียว ซึ่งหูฟังรุ่นก่อน ๆ ต่อแล้วปรับได้เกือบครบ แต่ตอนที่ผมทดสอบกับ (1) Pro ยังปรับได้แค่ระดับเบสิก แบบที่ใช้กับ Nothing Ear รุ่นก่อน ๆ ยังเข้าไปจูนลึก ๆ แบบบนมือถือไม่ได้ ทั้งนี้แอปฯ นี้ไม่ใช่ของทางการ ใครจะใช้ก็ควรเข้าใจตรงนี้ไว้ด้วยนะ

ตัวเลขแบตเตอรี่ที่ Nothing เคลมไว้สำหรับ Headphone (1) Pro นี้ จากแบตเตอรี่ 1,060 mAh ชาร์จเต็มใน 2 ชั่วโมงผ่าน USB-C แบ่งออกตามโหมดได้ตาม
| การใช้งาน | เปิด ANC | ปิด ANC |
|---|---|---|
| ฟังเพลง (AAC/SBC) | 30 ชม. | 68 ชม. |
| ฟังเพลงผ่าน LDAC | 28 ชม. | 53 ชม. |
| คุยโทรศัพท์ | 33 ชม. | 40 ชม. |
| ชาร์จเร็ว 5 นาที | ฟังได้ 2 ชม. | ฟังได้ 4 ชม. |
ทีนี้ พฤติกรรมการใช้งานแบบของผม คือฟังตอนเช้าไปทำงาน กลางวันฟังบ้าง และตอนเย็นกลับบ้าน ผ่าน LDAC เป็นหลัก จะอยู่ได้ประมาณ 3-4 วันก่อนต้องชาร์จ ถ้าใช้น้อยกว่านี้ก็ยิ่งอยู่นาน มีแค่ 1-2 วันที่รู้สึกว่า “เอ๊ะ แบตฯ แอบลงเร็วแฮะ” แต่ก็แค่ชาร์จ ก็จบ
ถ้าเทียบกับ Headphone (1) ที่เคลม 35 ชม. เมื่อเปิด ANC และ 80 ชม. เมื่อปิด ตัว Pro ถือว่าแบตฯ น้อยลง แต่ผมไม่ได้รู้สึกขนาดนั้น และยอมแลกแบตฯ ที่น้อยลงกับเสียงที่ดีขึ้นมากกว่า เพราะตอนนี้ตัวหูฟังก็แอบหนักอยู่แล้ว ถ้ายัดแบตฯ ก้อนใหญ่กว่านี้เข้าไปอีก คงเริ่มใส่ลำบากแล้วล่ะ และพฤติกรรมการใช้งานของผมนั้นก็เป็นแค่ 1 Use Case เท่านั้น ถ้าพฤติกรรมการใช้งานของเราเป็นอีกแบบ อายุการใช้งานของแบตเตอรี่ก็อาจจะต่างกันไปได้นะ

ผมเคยได้มีโอกาสลองใช้งานทั้ง Nothing Headphone (1) และ Sony WH-1000XM6 มาแล้ว และตอนนี้ก็ใช้ Headphone (a) เป็นหูฟังตัวหลักอยู่ เลยขอเทียบจากที่ใช้จริงแบบนี้
ถ้าเทียบกับ Nothing Headphone (1) แล้ว สเปกทั้ง 2 ตัวกันจะต่างกันตามนี้ :
| สเปก | Nothing Headphone (1) | Nothing Headphone (1) Pro |
|---|---|---|
| ไดรเวอร์ | ตัวเดียว 40 มม. | 3 ตัว (เบส, Precision, xMEMS) |
| จูนเสียง | KEF | Nothing + Flat EQ จาก Metropolis Studios |
| ไมค์ ANC | 6 ตัว | 10 ตัว |
| USB-C Audio | 24-bit/96 kHz | 24-bit/192 kHz |
| เคส | เคสผ้า | เคสแข็ง |
| แบตฯ (เปิด/ปิด ANC) | 35 / 80 ชม. | 30 / 68 ชม. |
| Bluetooth | 5.3 | 6.1 + Auracast |
| ราคาเปิดตัวในไทย | 8,999 บาท | 15,999 บาท |
คือ Nothing Headphone (1) ยังเป็นตัวเลือกที่ดีมาก แต่พอเทียบกันตรง ๆ ตัว Pro เก็บรายละเอียดได้มากกว่า แยกเลเยอร์เครื่องดนตรีได้ชัดเจนกว่าเยอะ จ่ายเพิ่มแล้วได้ดีกว่าจริง แต่ต้องอย่าลืมว่าตอนนี้ Headphone (1) มือหนึ่ง สามารถหาซื้อได้ในราคาที่ถูกลงไม่น้อย กลายเป็นคู่แข่งในบ้านตัวเองที่น่ากลัวเลยทีเดียว
แต่ถ้าเอาไปเทียบกับ Sony WH-1000XM6 ที่เป็นดั่ง Benchmark ของหูฟังครอบ ในเรตหมื่นกลาง ๆ จริง ๆ ที่คราวนี้ Nothing ก็ย่างกรายเข้ามาในสนามนี้เต็มตัวแล้ว ถ้าให้ XM6 เป็นฐานคะแนนแล้วนั้น Nothing Headphone (1) Pro จะชนะเรื่องวัตถุดิบ เนื้อเสียงฟังแล้วแยกชัด ฟังละเอียดกว่า และปรับแต่งได้ลึกกว่า แต่ Sony WH-1000XM6 จะชนะเรื่องการจูนเสียงจากค่า Default ที่ไม่ต้องแต่งเพิ่ม ฟังแล้วกลมกล่อมกว่า ถ้าใช้ Default มาเทียบกันทั้งคู่ XM6 จะเสียงดีกว่าเลย (ยิ่งฟังสลับกันจะยิ่งรู้) และตัวหูฟังยังเบากว่าเกือบ 80 กรัมด้วย
ส่วน AirPods Max ของ Apple ถ้าวัดกันที่ความเคลียร์ของเสียง ฝั่ง Apple ยังเคลียร์กว่า แต่ Nothing เอาชนะได้เรื่องดีไซน์กับความลึกของการปรับแต่ง
พอใช้มาหลักเดือน ผมรู้สึกว่า Nothing Headphone (1) Pro ตัวนี้ เหมือนเป็นการจับปลาสองมือ มือหนึ่งอยากจับสายฟังเพลงที่ชอบปรับเยอะ ๆ อีกมืออยากจับสาย Flat จ๋า ๆ แบบที่ใช้ในสตูดิโอ ผลคือมันไม่ได้ไปสุดสักทาง เพราะถ้าแยกกันใช้ ทั้งสองฝั่งต่างก็มีตัวที่เด็ดกว่ารออยู่แล้ว
แต่นั่นแหละคือเสน่ห์ของมัน หูฟังตัวนี้เกิดมาเพื่อเนิร์ดที่อยากมีของเล่นเยอะ ๆ อยู่ในหูฟังตัวเดียวชัด ๆ เลย อยากปรุงจัดก็ได้ อยากปรุงจืดก็ดี และต้องมีสักโทนหนึ่งในนี้ที่ถูกหูเราแน่นอน
ถ้าถามว่าเป็นเงินผมเองจะซื้อไหม คำตอบคือ ‘ซื้อ’ ! แม้ Sony WH-1000XM6 จะจูนเสียงออกมาได้พร้อมใช้กว่า และ AirPods Max จะเสียงเคลียร์กว่า แต่ Nothing ได้ดีไซน์เท่กว่า และปรับแต่งได้ลึกและละเอียดกว่า โดนเส้นและถูกจริตผมมาก แต่เรื่องเคสนี่ไม่ได้จริง ๆ ถ้าซื้อมาใช้ คงต้องหาเคสแยกมาแทน
ซึ่งโดยสรุปแล้ว Nothing Headphone (1) Pro เหมาะกับคนที่ฟังเพลงแบบลึกจัด โดยเฉพาะชาวชอบปรับ และชาวชอบฟังเสียง Flat เพราะมันดัน Flat ถึงขั้นทำสวิตช์ปิด EQ ให้เลย แต่จะไม่เหมาะกับคนทั่วไป ที่ไม่ได้อยากได้อะไรลึก เนิร์ดระเบิดระเบ้อขนาดนี้ กลุ่มนี้ผมแนะนำให้ลงไปเล่น Nothing Headphone (a) หรือ Headphone (1) มากกว่า เข้าใจง่ายกว่า สนุกกับมันได้มากกว่า และกดปรับง่ายกว่าด้วย แถมอาจจะไม่ต้องปวดหัวกับเรื่องเคสแบบตอนนี้ด้วยนะ

ส่วนใครที่มี Nothing Headphone (1) อยู่แล้ว บอกเลยว่ายังไม่ต้องอัปเกรด เพราะ Nothing Headphone (1) มีจุดเด่นของมันครบแล้ว ส่วน Headphone (1) Pro เกิดมาเพื่อนักฟังอีกกลุ่มที่ลึกกว่า ไปรอดูรุ่นถัดไปอย่าง Headphone (2) (ถ้าเขาเปิดตัวมาในอนาคต) น่าจะคุ้มกว่า
ทั้งนี้ Nothing Headphone (1) Pro มีให้เลือก 2 สี คือ Black และ White ในราคา 15,999 บาท ผ่านช่องทาง :
Nothing Headphone (1) Pro คือหูฟังที่ปรุงจัดก็ได้ ปรุงจืดก็ดี ไดรเวอร์ 3 ตัวเก็บรายละเอียดและแยกเลเยอร์เครื่องดนตรีได้ชัดเป๊ะ ปรับ EQ ได้ลึกจนหาโทนที่ใช่เจอแน่นอน และมีสวิตช์ Flat EQ จาก Metropolis Studios ให้ดันทีเดียวก็ได้ยินเสียงแท้ ๆ ของเพลง เสริมด้วย ANC ที่เงียบสนิท และดีไซน์พรีเมียมที่สีดำสวยกว่าสีขาวเป็นครั้งแรกด้วย แต่ต้องแลกมากับอะไรบ้างล่ะ ?






